به گزارش صبح الوند،  ادای دین به مرحوم حاج رحیم نداف برآنم داشت که دل‌نوشته‌ای به یاد آن مرد بزرگ بنویسم.

ولی قبل از هر چیزی به خوانندگان محترم عرض کنم که هر چیزی که از ذهنم گذشت با طنز و شوخی همراه بود چرا که هیچ دیداری با استاد عزیزم مرحوم نداف نداشتم مگر اینکه ایشان شوخی و طنز را ضمیمه صحبت‌شان می‌کردند.

آشنایی من با ایشان به سال ۶۵ برمی‌گردد که دبیر ریاضی، جبر و هندسه دبیرستان شریعتی بود.

دبیری بسیار جدی و ممحض در تدریس با سواد بالای ریاضی. در کلاس که بود گویی شان وزیری برای خودش قائل بود. رییس دبیرستان را هم عددی حساب نمی‌کرد. وقتی دانش‌آموزی را از کلاس بیرون می کرد رییس دبیرستان هم می‌دانست نباید وساطت کند مگر قبل از آن با آقای نداف هماهنگ کرده باشد.

مرحوم نداف در کار تدریس بسیار منظم بود. بعد از برگزاری امتحان، پاسخنامه را با خط خوش می‌زد پشت شیشه و ورق‌ها را با دقت تصحیح می‌کرد