هرچند که حزب کارگزاران با بیان چنین تعابیری شاید با احزاب منحلهٔ مشارکت و مجاهدین انقلاب هیچ تفاوت اصولی نداشته باشند و تنها روش آنها در مقاطع زمانی مختلف تفاوت پیدا کند اما کارگزاران به دلیل ماهیت خود یک روحیهٔ محافظه کاری شدیدی دارد و برخلاف مجاهدین و مشارکت که تلاش میکردند از فرصت بهره گیرند و حداکثر تغییرات را در حداقل زمان ایجاد کنند، حزب کارگزاران به نوعی حزبی عافیت طلب است و سعی میکند رفتارهای سیاسی را به نحوی انجام دهد که کمترین هزینه را صرف کند.